บทที่ 13 ความจริง

         “ม่อนจ๋าเก่งจัง” นายยังชมสาวน้อยไม่เลิกเขาลูบผมและแผ่นหลังของเธออย่างเบามือม่อนหายใจหอบเหนื่อยอยู่ตรงซอกคอของนายดิน

“ให้นายดินมีความสุขบ้างนะ” เขากระซิบข้างแก้มนวลหอมแก้มเธอไปหลายฟอด รั้งร่างบางไว้ในอ้อมกอดเลื่อนตัวจนชิดขอบเตียง ก่อนจะถอนตัวจับสาวน้อยให้หันหลังให้

เธอมองหน้านายที่ตอนนี้หน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ